از غم دوست در این میکده فریاد کشم دادرس نیست که در هجر رخش داد کشم داد و بیداد که در محفل ما رندی نیست که برش شکوه برم داد ز بیداد کشم در غمت ای گل شاداب من، ای خسرو من جور مجنون برم، تیشه فرهاد کشم سالها می گذرد حادثه ها می آید انتظار فرج از نیمه خرداد کشم