...اما اینکه عاشورا را بد بفهمی و همین بدفهمی را در زندگی پیاده کنی به اندازه صدها شمر و عمر سعد و یزید و حرمله و سنان می توانی به حسین صدمه بزنی! اینکه اختلافات سیاسی خود با رقیبانت را با اختلاف حسین و یزید یکسان بگیری و خودت را حسین بپنداری و اصلا به این فکر نکنی که این حسین نبود که در روز عاشورا جنگ را شروع کرد! این حسین نبود که به زنان و کودکان حمله کرد! این حسین نبود که آب را به روی مخالفانش بست! این حسین نبود که کشتار کرد! این حسین نبود که مخالفش را شورشی و خارجی و اخلالگر خواند! این حسین نبود که مخالفش را به بند کشید تا مجبور به عذرخواهی از خلیفه مسلمین بکند! این حسین نبود که …. ! اصلا به اینها فکر نکنی ولی در عوض تا دلت بخواهد خودت را جای حسین بگذاری و مخالفت را جای یزید!
هیچ چیزت به هیچ چیز حسین شبیه نباشد، دروغ بگویی، تهمت بزنی، مظلوم کشی بکنی، مظلوم آزاری بکنی، ظالم نوازی بکنی و در عوض بر سر و سینه ات بزنی و عزادار شهیدان کربلا باشی! به قول جلال آل احمد وقتی «سنت شهادت» را فراموش کنی و «سنت عزاداری» را پاس بداری تا ابد در عزای همیشگی خواهی ماند. بدتر از همه آنکه سنت شهادت را بد بفهمی و آن را ابزاری برای حذف رقیب فکری ات بکنی! مثل تروریست های القاعده که به راستی هم سنت شهادت را پاس می دارند!!؟
بزرگ ترین تحریف و خرافه عاشورایی همین بدفهمی هاست که ما را نه پیرو حسین که تنها و تنها عزادار و سینه زن او کرده است و به راستی که چقدر غریب است حسین! خطری که پیر دانشمند ما پنج سال پیش از آن زنهارمان داد اکنون جامه عمل پوشیده و پای خون بی گناهان را هم وسط کشیده است. کاش آن روز می فهمیدیم که دکتر شهیدی تاریخ دان دین شناس است که می تواند حسین را بهتر بشناسد و بشناساند نه فلان مداح بی سواد که هیأت حسینی را با زورخانه شعبان جعفری اشتباه گرفته است! باز هم از زبان علامه دکتر شهیدی می گویم که:
پ.ن:
در برابر بمب ِ گوگلی، این هم یک بمب وبلاگی. اگر پستی با این عنوان در وبلاگتان بگذارید، پیشنهاد گوگل برای Ahmadinejad میشود این جملهی بالایی، که اینجا هم تکرارش میکنیم،
Ahmadinejad is not my elected president!
حالا اینکه این کار مثلاً چه سودی به حال کسی دارد که گاز اشکآور را با نود درجه انحراف زدهاند توی چشمش، میگذریم ازش!
همین: یک پست بنویسید با عنوان Ahmadinejad is not my elected president! و توش هم تکرار کنید Ahmadinejad is not my elected president! که اینطوری گوگل حالیش بشود که خلایقی معتقدند Ahmadinejad is not my elected president!.
منبع:
http://www.khabgard.com/?id=748146197
گهگاه احساس میکنم آرامش اندر خم همین جمله آرمیده است:
بعضی وقتها هم فکر میکنم میان جماعتی که برای قرآنِ رویِ نیزه گریستهاند اسیرم ... من نگرانم برای لحظهای که او میآید و باور نمیشود. پینوشت: این حرف روزهاست راه گلوم رو بسته! نتونستم بزنمش تا امروز دیدم لیلا خیلی قشنگ حرف دل منو زده.
-جواب خدا به این همه بدبختی و فقر چیه؟
- مطمئن باش جواب خدا به تو سوسیالیسم الهی نیست! جواب خدا به فقرا، خوشبختیای کوچیک کوچیکه. وقتی گرسنهای یه لقمه نون خوشبختیه! میدونی، وقتی تشنهای یه قطره آب خوشبختت میکنه. وقتی خوابت میاد یه چُرت میزنی خوشبخت عالمت میکنه. تو برا اینکه خوشبخت بشی باید یه چیزی از دست بدی، نه اینکه به دست بیاری. خوشبختی یه خط نیست، خوشبختی یه مُشتی از لحظاته! میدونی؟ لحظهای که میخندی. درسته که این لحظات مثه نقطههای ریزن ولی به هم نزدیک میشن یه خط درست میکنن. من فکر میکنم فقرا خیلی خوشبختترن تا اون آدمایی که، مثلن مثل ما فکر میکنن به انتهاش رسیدن. اونوقت مردم فکر میکنن که خدا چرا پولدارا رو بیشتر دوست داره! پس چرا فقرا رو آفریده؟ ولی من فکر میکنم فقرا خیلی خوشبختترن. خدا بیشتر دوسشون داره. خدا فقرا رو آفریده که با چیزای کوچیک کوچیک خوشبختشون کنه.
- ببین! این سئوال هنوز به حال خودش باقیه. اگر میگی خدا پولدارا رو دوست نداره، کی اینا رو پولدار کرده؟ کی اینا رو خلق کرده غیر از خودش؟ پس یا خدا نیست، یا اگر هست عادل نیست! البته میبخشیدا.
شادم
اين روزها که میگذرد
شادم
که میگذرد
اين روزها
شادم
که میگذرد...
اولا فک میکردم من خیلی تنهام، و تنهایی بزرگترین عذابه
بعدش فهمیدم همه تنهان، خودشون نمی دونن! فهمیدم هیچکس تنها نمیشه بلکه همه از همون اول تنها هستن. و البته بازهم به نظرم تنهایی بزرگترین عذابه.
چندوقت پیش درکم از تنهایی کاملتر شد. تنهایی چیزی نیست که بشه به دستش بیاری یا از دستش بدی. کسی یا چیزی نمیتونه تنهائیت رو از بین ببره. تنهایی وصلهی زندگی آدماست. آدما نمیتونن تنهایی رو از هم دیگه بگیرن. فک میکنن میتونن، اما نمیتونن. اینم یکی از خداتا خریتیه که آدما دارن! آخه کسی که خودش تنهاست چطوری میتونه تنهایی یکی دیگه رو درمون کنه؟ فوق فوقش دوتایی تنهاییاشونو شریک میشن تا کمتر درد بکشن. به اینجا که رسیدم فهمیدم خدا باید باشه. و البته تا اینجا تنهایی همچنان بزرگترین عذابه!
تازگیا فهمیدم تنهایی با احساس بیپناه بودن فرق داره. خیلی هم فرق داره. آدما همه تنها هستن اما خیلی کمن آدمایی که پناه و تکیهگاه ندارن. وقتی بیپناهی رو تجربه کردم، به خودم گفتم: "ریدی! به تنهایی هم میشه گفت عذاب؟ درد؟ "
آگهی بازرگانی:
آهااااااااااااااااااااای! ملت، یه تکیهگاه مفت و دردآشنا اینجا هست! بیاین تکیه کنین!
بیتابِ چيزی که نمیدانم چيست
بیتابِ عشق که میدانم نيست
بیتابِ تو-اَم شايد
که زُل زدهام به اينهمه پيکسِل –هيچِ مجازی.
بروم
گفتی ماه صدايم زد؟
پی نوشت:
نمی دونم مال کیه. شاید خودم. شاید یکی دیگه.
هی...
اینقده وول نخور...
چرا جون میکنی؟
که چی؟!
این همه مشت ميکوبی به ديوار
...
با مشتای تو دیوار که نمیریزه
حالا گیرم تکون بخوره...
چيزی نميشه که
فقط...
فقط زندونت بزرگتر ميشه
فقط
