گلادیاتورها*

من عاشق فرزندان خلافکار تباه شده بودم از همان زمان خودم نیز!

پی‎نوشت:
و همچنان نامجو گوش می‎کنم. شاید از همه آهنگ‎هاش لذت نبرم اما از بعضی‎‎هاش بی‎نهایت کیفور می‎شم.


*گلادیاتورها اسم آخرین آهنگ جدیدترین آلبوم محسن نامجوئه به نام "آخ"

روزهایی با پدرم!

انصاف بدین! یه کار تمام و کمال و بی عیب و نقصه!

دوستش دارم خیلی.

این سایت رو میگم:

http://www.dayswithmyfather.com

اي خداي متكي
تا كي بخوابم من تكي
من تكم يارم تكه
پس كي شويم ما جفتكي
با هم بخوابيم لختكي فردا بياريم طفلكي

فصل اول

تاريخ اين قرن را که بنويسند، فصل اولش را با ما شروع خواهند کرد.
لابد جايي در مقدمه کتاب هم خواهند نوشت که پيش از جنبش ما هم در اين قرن وقايعي رخ داده است، يازدهم سپتامبر ، جنگ افغانستان و جنگ عراق. اما همه شان بازمانده از قرن قبل بودند، با گفتماني مانده از آن قرن و با ابزار قرن بيستمي، هواپيما و موشک و گلوله.
و آنوقت خواهند نوشت که فصل اول را به ما داده اند براي اينکه فرزند راستين زمان خودمان بوديم و گفتمانمان، گفتمان آغاز هزاره سوم.

رمضان

«رمضان» یعنی «رمض». یعنی باران اول پاییز که می‌بارد و گرد و غبار تابستانی را می‌زداید.

روحم را برهنه کنم.

درب زیرزمین را باز کنم. پله‌ها را یکی‌‌دوتا بروم تا روی حیاط،

آنجا پابرهنه و سربرهنه زیر این باران بدوم...

چشم برهم بگذارم و باز کنم، سی‌روز باران باریده و آفتاب «فطر»...

ادامه مطلب...

Ahmadinejad is not my elected president

در برابر بمب ِ گوگلی، این هم یک بمب وبلاگی. اگر پستی با این عنوان در وبلاگ‌تان بگذارید، پیشنهاد گوگل برای Ahmadinejad می‌شود این جمله‌ی بالایی، که این‌جا هم تکرارش می‌کنیم،
Ahmadinejad is not my elected president!

حالا این‌که این کار مثلاً چه سودی به حال کسی دارد که گاز اشک‌آور را با نود درجه انحراف زده‌اند توی چشمش، می‌گذریم ازش!

همین: یک پست بنویسید با عنوان Ahmadinejad is not my elected president! و توش هم تکرار کنید Ahmadinejad is not my elected president! که این‌طوری گوگل حالی‌ش بشود که خلایقی معتقدند Ahmadinejad is not my elected president!.

منبع:

http://www.khabgard.com/?id=748146197

Ahmadinejad is not my president

Ahmadinejad is not my president
Ahmadinejad is not my president
Ahmadinejad is not my president

ماهی شو! ماهی

من فقط یه گریه بیشتر، من فقط یه خنده کمتر

من فقط یه گریه بیشتر دارم و یه خنده کمتر
اینه فرق من و تو، اول و آخر
سهم آسمون که دلتنگی و ابره
چاره‎ی من و تو صبره
چاره صبره
واسه سهم نابرابر
من فقط یه گریه بیشتر دارم و یه خنده کمتر
واسه موندن
بین چشمایی که بی‎حوصله قهرن
انگاری کاسه‎ی زهرن
من فقط یه گریه بیشتر
من فقط یه خنده کمتر
اما یک دل دارم از جنس کبوتر
یه دل از جنس کبوتر
بین دستایی که در حال قنوتن
بین دل‎های که دنیای سکوتن
سهمُ دادن به آسمون تنها
سهمُ دادن به لاله‎های پرپر
من فقط یه گریه بیشتر
من فقط یه خنده کمتر

منُ این‎جور می‎خواد اونکه بهترینه
با ستاره هم‎نشینه
اون می‎گفت
می‎خواستم عاشقی کنم کی از تو بهتر
من فقط یه گریه بیشتر
من فقط یه خنده کمتر

عبدالجبار کاکایی

غرورم

گریه کردم، گریه کردم
اما دردمو نگفتم
تکیه دادم به غرورم
تا دیگه از پا نیوفتم!

پی‎نوشت:
همینجوری یاد ناصر عبدالهی افتادم.

تنهایی

خوب یا بد ماه‎هاست که احساس تنهایی نکردم. تنها بودم ها! اما احساس تنهایی نکردم. مردادماه 87 بود - دو هفته‎ای که درست بعد از عقد رفته بودم عمره - بعضی وقت‎هاش احساس تنهایی می‎کردم و دلم بهونه می‎گرفت. اما بعد از برگشتنم نه دیگه. نا سلامتی به تنها دختری که توی تمام عمرم دوستش داشتم رسیده بودم. حالا که نزدیکای یه سال داره می‎شه تازه یادم افتاده که احساس تنهایی چی بود و چه دردی داشت. کلی خدا رو شکر کردم بابت این نعمت بزرگی که بهم داده و تنهایی رو ازم گرفته.
می‎پرسی احساس تنهاییم واسه چیه؟ خُب خودمم می‎پرسم از خودم! و جوابش رو درست نمی‎دونم. فقط می‎دونم تقصیر تو نیست. شاید به خاطر خرابی یک ماهه‎ی اس‎ام‎اس‎هاست و اینکه چه خوب، چه بد، من و تو خیلی کم پشت تلفن تونستیم مثله آدم حرف بزنیم!! فکر کنم توام قبول دارم که اس‎ام‎اس چیز دیگه‎ایه.
القصه، نگران نباش بلدم با تنهایی سر کنم. یه هفته که چیزی نیست. می‎بینمت.

پی‎نوشت:
امروز می‎خواستم بهت بگم هفته‎ی دیگه این ساعت کنار همیم. نمی‎دونم چی شد یهو رفتی و نشد بگم.

...

1. نمی‎دونی چقدر دلم می‎خواد سرم رو بذارم رو سینه‎ت و هیچ‎جا نباشم و هیچ زمانی نباشه و فقط بوی تو باشه!
2. گفتم بهت. گفتم بهت کاش اینجا بودی. گفتم جای درستت اینجاست. نگفتم؟
3. نمی‎دونم چمه. نمی‎فهمم کجام. فقط می‎دونم نمی‎تونم تکون بخورم از جام.
4. می‎خوامت. حوصله‎تم دارم خیلی.
5. ببخشید.

پی‎نوشت:
می‎خواهمت چنان که مرد خسته خواب را

رئیس

ردی از خون باقی مونده پشت سر
کوچه‎های بی سرانجام روبرو
یه نفر جونشو بالا میاره
توی بُهت این شب بی آبرو
روی آسفالت سیاهِ روزگار
دیدنِ سرخیِ خون دیدنی نیست
همه جاده‎ها به دره می‎رسن
همه کوچه‎ها به تابلوهای ایست!
تو خیمه شب بازی شهر
عروسک بازی نباش
اون که سر نخ دستشه
خونشو رو صحنه بپاش
تنها رفیق قیمتیه
اینو هزار بار بنویس
زانو نزن به سایه‎ها
تن نده به امر رئیس

موسیقی تیتراژ پایانی فیلم رئیس ساخته مسعود کیمیایی
آهنگساز و خواننده: رضا یزدانی
ترانه‎سرا: یغما گلرویی

دانلود

دیوانگی چندم؟

او می‎آید.

گه‎گاه احساس می‎کنم آرامش اندر خم همین جمله آرمیده است:

یا من ارجوه لکل خیر..

بعضی وقت‎ها هم فکر می‎کنم میان جماعتی که برای قرآنِ رویِ نیزه گریسته‎اند اسیرم ...

من نگرانم برای لحظه‎ای که او می‎آید و باور نمی‎شود.

پی‎نوشت:

این حرف روزهاست راه گلوم رو بسته! نتونستم بزنمش تا امروز دیدم لیلا خیلی قشنگ حرف دل منو زده.

بهشتی

به طلاب و فضلای حوزه پیشنهاد دارم که به مردم ایران فرصت بدهید تا آگاهانه و آزادانه خود را بر مبنای معیارهای اسلامی بسازند و این خودسازی را بر مردم ما تحمیل نکنید. به مردم ما کمک کنید، آگاهی بدهید، ولی بر مردم هیچ چیز را تحمیل نکنید.انسان بالفطره خواهان آزادی است. می خواهد خودسازی داشته باشد، اما خودش، خودش را بسازد. بر خلاف دستور قرآن، مبادا مسلمان بودن و مسلمان زیستن را بخواهید بر مردم تحمیل کنید، که اگر تحمیل کردید آنها علیه این تحمیل، طغیان خواهند کرد. بگذارید مردم، همانطور که با آزادی به راه اسلام آمدند و رهبری اسلام را پذیرفتند، در تداوم انقلاب هم، آزادانه راه اسلام را انتخاب کنند.»

بخشی از سخنرانی دکتر بهشتی در مسجد اعظم قم، ص5روزنامه اطلاعات،15اسفند57 و ص6 کیهان همان روز

گرگ‎ها

گرگ ها خوب بدانند، در این ایل غریب
گر پدر مرد، تفنگ پدری هست هنوز
گر چه مردان قبیله همگی کشته شدند
توی گهواره چوبی، پسری هست هنوز
آب اگر نیست نترسید که در قافله مان
دل دریایی و چشمان تری هست هنوز
دکتر زهرا رهنورد

میرِ ما!

گرگ‎ها خوب بدانند که در این ایلِ غریب
گر پدر مُرد، تفنگ پدری هست هنوز
گرچه مردان قبیله همگی کشته شدند
توی گهواره‎ی چوبی، پسری هست هنوز
آب اگر نیست نترسید که در قافله‎مان
دلِ دریایی و چشمانِ تری هست هنوز...

(به امید ایرانی سبز، با دولت امید)